കണ്ണീർ മിഴിയിൽ മറഞ്ഞ പഥികൻ
പതിയെ നടന്നകന്ന പഥികൻ.
പരിചയമറയിൽ സ്നേഹം വിളമ്പിയ
സ്നേഹമായ് മാറിയ കൈകൾ.
ദീപ്താഗ്നിയിൽ മറഞ്ഞ ദീപം.
ഓരോ കാറ്റിലും ഓരോ നോക്കിലും
ആടിയുലഞ്ഞ അടരുകളായ ദീപം.
പതിയെ ചുവടുകൾ
പടിയായ് നീങ്ങും നേരം
കാൽപ്പാടുകൾ തീർത്ത ഓർമ്മതൻ വലയം.
പതിയെ നടന്നകന്ന പഥികൻ
പരിചയമറയിൽ സ്നേഹം വിളമ്പിയ കൈകൾ
കണ്ണീർ മൊഴിയിൽ കണ്ണീർ മിഴിയിൽ
പതിയേ മറഞ്ഞു പോയ്
പതിയേ മറഞ്ഞു പോയ്
പതിയേ മറഞ്ഞ പഥികൻ
അന്യനായ് പതിയേ മറഞ്ഞു.
ഏകനായ് പതിയേ മറഞ്ഞു.
പതിയേ…… മറഞ്ഞു.
No comments:
Post a Comment